Verteld door Gus Browning, in 73 Magazine van 1968-01 vrij vertaald door PA0ABM Gus Browning story, Deel 31 Uitrusten in Zuid Afrika Mijn vorig verhaal eindigde met de treinreis naar Durban aan de Afrikaanse oostkust. Ik had genoeg tijd om over van alles na te denken. Meestal echter dacht ik na over de zendapparatuur die ik in mijn drie koffers meezeulde. Zonder dat de overheid daarvan afwist. Want als ze dat wisten, dan zou ik die spullen nooit het land uitkrijgen. De DXers die me in Durban stond op te wachten waren ZS5OU, ZS5JY en ZS5JM. Roy, Oliver en John. Het eerste wat gebeurde was Cokes voor ons allemaal. Mijn eerste bezoek was aan Roy en zijn vrouw Pam. Hun appartement was op de bovenste verdieping van een 6 verdiepingen hoge flat. Ik kreeg een demonstratie in zijn shack hoe je een VFO moet bedienen. Zijn apparatuur kwam zo uit de dump denk ik. Dat dumpspul had een kristiloscillator waar Roy een VFO had ingebouwd. Zo’n droevige inbouw heb ik daarna nooit meer gezien. De VFO hing als een bos draad langs de zijkant van de dumpset. En dan nog iets, deze VFO-constructie had geen ingebouwde afstemcondensator. Als hij een andere frequentie wou hebben dan gebeurde dat door met een schroevendraaier aan de afstemkring te draaien. Maar als de schroevendraaier in de buurt van de afstemkring kwam, dan versprong de frequentie al zo’n 45 kHz Zijn hand verstemde de kring nog eens met zo’n 10 KHz Het leek mij onmogelijk om zo zero beat op een station af te stemmen. Maar geloof me, Roy flikte dat kunstje feilloos. Roy is nu in het bezit van nieuwe apparatuur. In het verleden had ik heel wat QSO’s met Roy gemaakt, en nu was ik de gast van Roy en Pam. Roy is een jonge vent, ongeveer 30 jaar jong. Op het dak stond een groundplane, en dat was zeker geen bos draad. Wat Pam dacht van die dumpset met die spaghetti hoop VFO in dat moderne appartement weet ik niet. Wat ik wel weet is dat het een gelukkig stel is dat wist hoe ze moesten leven. Het volgende bezoek was de shack van John, ZS5JM, in het buitengebied van Durham in de buurt van het strand. Daar woonden zijn ouders. John en zijn vrouw Maureen woonden zelf in de stad. In de weekends verbleven ze steeds bij John’s ouder om te zeilen, te zwemmen en om QSO’s te maken. Meestal was John aan het jagen op DX. Zijn transmitter was uitgerust met twee stuks 813, en de antenne was een 3 element beam, die met de hand werd afgestemd. De W/K stations bulderden 5/9+ binnen. Ik vertelde John dat ik graag mijn apparatuur aan die beam wou aansluiten om vandaar wat QSO’s te maken. De beam bevond zich in de top van een 15 meter hoge mast. Die mast leek veel op de mast van een windmolen, was vrijstaand en helemaal van hout. Na wat Cokes, en een prettig gesprek met de ouders van John vertrok ik met Oliver, ZS5JY naar zijn woning, 50 kilometer ten zuiden van Durban. Oliver had een Mercedes Benz, en zijn voet drukte het gaspedaal behoorlijk in. Met die snelheid was de afstand snel overbrugd. Oliver is eigenaar van een grote suikerrietplantage. Hoe groot die plantage was weet ik niet maar ik schat minstens 4000 Hectare. Zijn huis staat in het midden van de plantage en de koelkast van Olivier was gevuld met Coca-Cola. In de garage van Oliver stond nog een Mercedes Bens. Die was van zijn XYL. Hij had prima apparatuur, een Collins S-Line en zelfs een 30L-1 lineair (1 Kw). Oliver noemde de lineair zijn “beam”. In zijn tuin stond, naast de tennisbaan, een flinke windmolen mast met daarop een 5 of 6 element beam. De beam was vanuit de shack af te stemmen, waardoor de SWR over de hele 30 meter band 1:1 gemaakt kon worden. Met twee drukknoppen kon hij een kleine motor sturen waarmee een condensator werd bediend die aan de gammamatch van de beam was gemonteerd. Het werkte prima. Oliver liet me alleen in zijn huis. Ik mocht zijn apparatuur gebruiken zo lang als ik wou. En daarna kon ik uitslapen, zo lang als ik maar wilde. Hij had en grote voorraad Cola in huis. En als ik het te warm kreeg dan mocht ik rustig een duik nemen in zijn zwembad. Jongens, dat is nu DX de Luxe. Ik had nog drie weken de tijd voordat mijn boot naar de volgende bestemming vertrok, ik had dus genoeg tijd voor een hoop fijne QSO’s. Alhoewel ZS5 nu niet echt DX is had ik toch zo nu een dan een kleine Pileup weg te werken. Ook nu zaten de “Gus Watchers” weer op het vinkentouw. En daarbuiten had ik alle tijd voor bezoekjes aan andere ZS5 stations. Oliver organiseerde ook een feetje bij hem thuis waarbij alle ZS5 stations uit Durban en omgeving waren uitgenodigd. Er was eten en drinken in overvloed, en er werd veel gezwommen. Ik had het reuze naar de zin. Ook al kon je kiezen uit vele soorten drank, ik hield het maar bij mijn Coke. Oliver was een geweldige gastheer. Hij had in Louisiana gestudeerd, en was een goede vriend van mijn QSL-manager Ack, W4ECI. Op de plantage van Oliver bevond zich ook een raffinaderij. Het vocht wordt uit het suikerriet geperst en daarna gekookt. Het resultaat is, volgens Oliver, de beste rietsuiker die bestaat. De raffinaderij is flink geautomatiseerd en maakt gebruik van de modernste machines en technieken. Als Oliver het te druk had met zijn bedrijf was er steeds een andere ZS5 bereid met ergens heen te brengen. Ik was vaak in Durban om te genieten van de bedrijvigheid van de kleurig geklede Zoeloes met hun riksja’s. Je zag het plezier op hun gezicht wanneer ze met hun riksja klanten vervoerden. Ze worden nooit moe, zo lijkt het althans. We bezochten musea, dierentuinen en slangen- huizen. Durban is een havenplaats en de temperatuur is het hele jaar aangenaam. Sinaasappelbomen en andere fruitbomen doen het prima, maar het meeste land wordt toch voor de suikerindustrie gebruikt. In die drie weken was ik vaker bij ZS5OU te vinden, en elke keer werd mijn aandacht getrokken door de spaghetti-VFO van Roy. Ook was ik een aantal dagen QRV met mijn apparatuur vanuit de woning van de ouders van John (ZS5JY). De “long path” openingen naar Noord Amerika waren geweldig. De tijd ging snel, de drie weken vlogen voorbij. Het vertrek was nabij en ik begon me zorgen te maken hoe ik mijn apparaten het land uit moest krijgen. Opmerking: Wel, Peggy en ik zijn weer thuis na onze vakantie. En het werk aan mijn DXers-Magazine is weer begonnen. Mijn 45 meter mast staat overeind en ik ben bezig de 4-element driebanden quad boven in de mast te plaatsen. Dat moet wel gebeuren voordat het slechte weer begint. Natuurlijk houd ik ook geregeld contact met de DXers in de rest van de wereld. En bij de sporadische DXpedities doe ik mee in de Pileup. Ik denk er ook over om eerstdaags een 40-meter quad te bouwen. Opletten dus jongens, spoedig ben ik weer te vinden in de lijst van top DXers met een topscore. . . . W4BPD