Februari 2006 Winter. Een uitstekende periode om je QSL-kaartenbak bij te werken, om wat DX op de lagere banden proberen te werken, om deel te nemen aan een of meer contesten enz. Voor mij lag het doelgebied op de LF banden, 160-80-40 meter. Het Zuidpoolgebied is voor mij een grote witte vlek, en dan heb ik het niet over de sneeuw, maar over het aantal gewerkte en bevestigde Entiteiten. Op 80 meter komt daar Zuid Amerika en Oost Azië bij. Op 160 meter is eigenlijk alles, behalve Europa, een leeg veld in mijn VERON-HONOR-ROLL lijst. En laat ik maar helemaal zwijgen over de Stille Zuidzee, want als ik er alleen al aan denk, dan begin ik al te zweten. De winter begint bij mij met de CQWW-SSB contest. De dagen zijn dan al behoorlijk kort, maar op de HF banden is nog redelijk wat DX te werken. Een van de betere banden om DX te werken is 30 meter, maar dat is een CW band, en dus niet bruikbaar voor de SSB-DXers. OP 30 meter waren o.a. VK9CG en VK9AA (Cocos-Keeling Isl.), V73KJ, V63JY en zelfs KH7U/KH5 (Palmira Isl.) te horen. Je moest wel van goeden huize komen om in het log van deze stations te komen. Half november verscheen R1MVW, Malyj Visotskij Isl. op de band. Een goede gelegenheid om mijn 160 meter antenne, de DX-A, te proberen. Dat is een Sloper voor de 3 LF banden, die bij mij als hoogste punt 15 meter heeft. De antenne werkte, en R1MVW werd als nieuw “Land” op 160 meter in het log bijgeschreven. Maar de stations, waar PA0CLN, Kees Nijdam. en PA3GCV, Henk Hofman op 160 verbinding mee wisten te maken waren voor mij onhoorbaar. Een paar dagen later, vlak voor de CQWW-CW contest kon mijn geluk niet op. PJ2/K8ND gewerkt op 160, mijn eerste Zuid Amerikaan. De band was ineens een stuk rustiger geworden, het had een paar dagen flink geregend, en de sloot achter het huis was weer royaal gevuld met water. Zou de Sloper soms een betere “Aarde” hebben door al dat regenwater. Door het slechte weer en die PJ2 kreeg ik meer vertrouwen in mijn LF antenne, en met het werken van FP/K8DD, KC1XX, PJ2T en VY2TT wist ik het zeker. Ik was aan de andere kant van het water te horen. Maar wat deed die Rus uit zone 18 in mijn log? Zou de antenne ook soms naar het oosten werken? Toen Alex, 5Z4DZ, mij, na een half uur roepen, een rapport gaf wist ik het zeker. De wintertijd is goed voor mij. Laat de weergoden maar hun gang gaan. Desecheo Island, KP5 Hagel en natte sneeuw teisterden mijn WARC dipool. Grrrr.., niets anders dan QRN, net nu N3KS/KP5 vanaf Desecheo Isl. op 30 meter actief was. Bah, wat een pokkenweer, ik haat winterweer. En als de hagel even ophield met het veroorzaken van de enorme QRN, bleek de QRM van de Frequentie-Politie een even grote hindernis om het station fatsoenlijk te horen. Bah, QRM, ik haat Frequency-Cops. Wie gaat nu, in de winter naar Desecheo Island, KP5, en nog wel onaangekondigd. In een dergelijk pokkenweer!! Desecheo Eiland ligt iets ten Westen (vanuit PA) van Puerto Rico, op 18 graden en 23 minuten noord, en 67 graden en 29 minuten west, en is 1,45 vierkante kilometer groot. Het eiland is het domein van geiten, hagedissen, krabben en ratten. Sinds 1976 valt het eiland onder beheer van de U.S. Fish and Wildlife Service. Onder de oude DXCC- regels was het mogelijk om Desecheo Island als nieuwe Entiteit aan de DXCC lijst toe te voegen. Dat gebeurde op 1 maart 1979, en in diezelfde maand was KP4AM/D als nieuwe Entiteit te werken. De laatste activiteit vanaf het eiland was in 1993 door AA4VK/KP5. Ondanks vele aanvragen voor toestemming het eiland te mogen bezoeken, bleef de U.S. Fish and Wildlife Service onvermurwbaar. De ratten moesten beschermd worden. En nu was het N3KS, Kam Sirageldin, en K3LP, Dave Collingham, toch gelukt de vergunning los te krijgen. Op donderdagmorgen, na 48 uur onafgebroken gewerkt te hebben op het eiland was N3KS/KP5 om 4.20 Utc even QRV. Na hun beautysleep, waren de twee operators actief in SSB. De CW apparatuur was nog aan boord van hun schip, en zou later aan land worden gebracht. Activiteit was op alle HF banden gepland. De temperatuur in hun tentjes op Desecheo eiland was continue boven de 40 graden Celsius. De verwachting was dat ze minstens 48 uur actief zouden zijn. Het vertrek vanaf het eiland was gepland op maandag 19 december om 10.00 Utc. De pile-ups waren enorm, KP5 stond niet voor niets op plaats 8(CW) en plaats 4(SSB) van de Europese “Most Want List”. Oei, oei. Niet een, maar twee boten lagen voor anker bij KP5. Een van de boten was van het KP5 team, de andere boot was van de politie. En de politie bracht een heel nare boodschap. Het KP5 team moest onmiddellijk het eiland verlaten, op bevel van Washington DC. Gelukkig was het te donker voor een veilig vertrek, en de antennes moesten ook nog afgebroken worden. Dave en Kam besloten om continue door te gaan met zenden tot de benzine op was, om zoveel mogelijk “Deserving” aan een nieuwe DXCC-Entiteit te helpen. En net nu N3KS/KP5 op 30 meter actief was moest het zonodig hagelen in West Brabant. Gelukkig was het weer ook slecht op Desecheo Island. Hoge zee maakte het onmogelijk om veilig van het eiland af te komen. En er bleek meer benzine in de tanks te zitten dan werd gedacht. Dus konden Kam en Dave doorgaan met hun bloedhete show, ook al waren ze oververmoeid. De weersomstandigheden rond het eiland verbeterden, en om 17 december om 17.30 Utc slaagde de politie erin om met een Zodiac aan land te komen. Desecheo Island was weer QRT. Wat een pokkenweer toch? Peter I Island, 3Y0X De winter heeft ook goede eigenschappen. Het kan goed vriezen en dan klopt het hart weer vol verwachting. Zal de Elf Stedentocht deze keer wel of niet doorgaan? Veel mensen wachten de kou niet af, en vertrekken naar warme oorden om daar te overwinteren. En die mensen, zoals b.v. Vlad UA4WHX, en Sigi DL7CM zijn dan weer als DX-station met wiebelige signaaltjes actief. Een nieuwe uitdaging om deze stations als 5H1CM of 7Q7VB op de LF banden in je log te krijgen. Mijn hart klopt ook vol verwachting, maar het moet wel goed dooien. Niet hier in Nederland, maar in het Zuidpoolgebied, of nog beter op 68 graden en 50 seconden zuid, en 90 graden en 35 minuten west. Juist ja, Peter I Eiland. Een groep mannen (waaronder PA5M, Michael Dirksen) gaat weer een poging wagen om te landen op Peter I, en deze Entiteit te activeren gedurende een paar weken. Deze keer met de maatschappij DAP, die een boot, de DAP MARES, met een helikopter aan boord voor het vervoer beschikbaar heeft. Deze maatschappij vliegt met het 3Y-team, onder leiding van Bob Allphin K4UEE, en Ralph Fedor K0IR, op 4 februari van Punta Arenas (Chili) naar hun basis op King George Eiland. Na een uitstapje naar nabijgelegen bases (waaronder R1ANF, Bellinghausen), wordt nog diezelfde dag vertrokken naar Peter I. De aankomst is vermoedelijk op 6 februari. De landing zal plaatsvinden, afhankelijk van de weersomstandigheden en ijsgang. De ijsmassa rond het eiland is constant in beweging en bepaalt de afstand van de DAP Mares t.o.v. de kust, en daarmee de tijd dat elke helicoptervlucht duurt. En weer of geen weer, deze “Leipe Leo” zit klaar om vele uurtjes deel te nemen aan het 3Y0X spektakel dat Pile-Up wordt genoemd. De kreet “Leipe Leo” was onlangs in een lokale krant te lezen. Een zendamateur werd “Leipe Leo” genoemd, toe hij een vergunning aanvroeg voor het plaatsen van een zendmast, voor het maken van verbindingen. Die “Leipe Leo” wist zeker niet dat je al jaren telefoon en Internet daarvoor kunt gebruiken. Enfin, laat nu de zon maar schijnen. Tot Horens in de Pile-Up, Wino Paas, PA0ABM