Augustus 2004 Aan deze pagina wordt nog gewerkt. C56JJ, Gambiaanse vakantie perikelen. We (PA4JJ en partner) hadden besloten om 1 week naar Gambia te gaan. De set zou mee gaan en de laptop voorzien van de nodige software ook zodat ik daar eenmaal aangekomen lekker mijn gang zou kunnen gaan. Eenmaal aangekomen..... ja maar dat was dus bijna niet doorgegaan. Discussie over ophanging antenne Als je namelijk een zogenaamde pakketreis boekt kun je niet zelf de airline uitkiezen en dus ook niet de vertrektijd. Aangezien wij in Emmen wonen en op de dag van vertrek om 5 uur 's-morgens op Schiphol moesten zijn, moesten wij dus zeker om 3 uur vertrekken. Vrienden van ons zouden ons wegbrengen dus dat was allemaal goed geregeld. Maar even voorbij Zwolle hield de V-snaar van de VW-Transporter het voor gezien en daar stonden we dus op de A28 om 4 uur s'morgens. De Wegenwacht was er snel maar een en ander kon niet worden gerepareerd. Wij werden dus naar het NS station gebracht en moesten dus verder met de trein. Maar ja die gaan dus nog niet zo vroeg. Gelukkig (bleek later) waren en mensen net klaar met het werk op het perron en ik vroeg aan een van hen of hij soms naar Amsterdam moest, je weet tenslotte maar nooit. Nee, hij moest naar Utrecht. Even snel denken. Dan kwam hij dus langs Amersfoort. O.K. Of wij dan met hem mee konden, want zus en zo was er aan de hand. Dat was geen probleem. En dankzij deze man konden wij in Amersfoort de trein naar Schiphol nemen. De boom is een goeie plek Het vliegtuig vertrok om 07.35 en wij stapten om 07.04 op de luchthaven uit de trein. Ik heb nog nooit zo hard met een koffer, een laptop om de nek en een koffertje in de hand waar de FT-100 in zat, gerend. Helaas... de incheck was gesloten d.w.z. de koffers mochten niet meer worden ingecheckt. Nou wat er dan door je heen gaat zal ik U besparen. Maar een vriendelijke dame gaf ons toch 2 blanco instapkaarten en we moesten dan met koffers en al naar de gate (D57) maar er was geen garantie dat we mee konden. Ik kan U verzekeren dat vanaf de incheck balie naar D57 (verder weg kon niet) het normaal zeker 15 minuten lopen is. Maar wij deden er 10 minuten over en hierbij inbegrepen zat dan de paspoort controle en de security check. En dan merk je pas dat de luchtvochtigheid op de luchthaven erg laag is want onze tongen bewogen amper meer en leken wel vastgeplakt. Bij de gate aangekomen stond er iemand van de platformdienst te wachten en ik zag dat hij 2 vingers opstak naar degene die buiten bij het vliegtuig stond. We werden vriendelijk geholpen, onze koffers werden gelabeld en eenmaal gezeten op onze stoelen viel de stress van ons af en konden eindelijk vertrekken. Pfffff........ Mister Ceesay De volgende dag zou ik in Gambia de vergunning krijgen. Ik had een en ander al van te voren via e-mail geregeld. Maar het is Gambia dus er was niets geregeld. Wel kreeg ik een mondelinge toezegging van Sita Ceesay het hoofd van, zeg maar de RDR in Gambia, dat ik mijn gang mocht gaan en de papieren zouden dan wel komen en desnoods werden ze bij het hotel afgeleverd. Nou zo gezegd zo gedaan en ik kon dus naar hartelust mijn gang gaan. Maar al wat er kwam, geen papieren en dus nog maar eens geïnformeerd hoe dat zat. Maar Mr. Ceesay was inmiddels in een vergadering en kon niet gestoord worden. Maar goed dat ik een locale contactpersoon had want bij het schrijven van deze periekelen (alweer terug in Nederland) moet ik ze nog steeds krijgen. Wat valt op als je aan de andere kant van de pile-up zit? Amerikanen noemen bijna altijd hun naam en de staat. Sommige stations vooral in RTTY en PSK, steken hele verhalen af over hun station etc. Sommigen vragen ook naar je naam voor hun log. De propagatie is ook vreemd. Tot een uur of 11 locale tijd (= UTC) gaat het goed en dan zakken de condities in elkaar tot een uur of 4 in de middag. Toch proberen met een loop, wat een constructie Ziet er in elk geval als loop uit Op 80 meter valt er wel wat te horen (behalve de hevige QRN) maar op 160 meter helemaal niets. En ik had nog wel mijn G5RV aangepast zodat ik deze als een T-antenne kon gebruiken. Maar ik kreeg hem niet goed in afstemming en mijn tuner gaat maar tot 80 meter. De loop antenne (zie foto's) voor ontvangst op de lage banden die ik ook had meegenomen deed het wel, maar zonder voorversterker hoor je dan ook (bijna) niets. Let op de constructie. Rechts het vierkante houten blokje waar ik de 4 benen van het raam met parkertjes heb vastgezet. Het houten raamwerk was in 8 stukken verdeeld, want anders paste het niet in de koffer. Ter plekke heb ik toen met plakband de benen weer aan elkaar vast gemaakt. Aan de loop antenne heeft het dus niet gelegen dat het experiment op 160 meter niet door ging. De volgende keer beter zullen we maar zeggen. Het aantal qso's (2350) werd een beetje verdeeld tussen cw, ssb, rtty en psk. De resultaten zijn als volgt: BAND SSB CW RTTY PSK31 Totaal Jan, PA4JJ QRV vanuit Gambia, C56JJ 160 0 0 0 0 0 80 28 10 0 0 39 40 193 0 0 4 197 30 0 12 0 0 12 20 644 50 206 142 1042 17 296 22 23 22 363 15 136 12 233 0 381 12 173 37 73 0 283 10 19 7 8 0 32 Totaal 1489 159 543 168 2350 Wat wel grappig was tijdens het werken op de diverse banden was dat ik stations dacht te werken, maar die naar later bleek dus niet voor mij terugkwamen. Het geval was namelijk dat 3B9C ook nog steeds actief was en wij soms op dezelfde frequentie zaten. En omdat we beiden split werkten en dus niet op onze eigen frequentie luisterden hoorden we dat dus niet. Maar er was een EA-station dat mij er op attendeerde en toen ben ik maar een eindje opgeschoven. (Na veel e-mail correspondentie tussen Jan, PA4JJ, zijn contactpersoon en Mr. Ceesay zijn de geldige papieren toch ontvangen, en naar de ARRL opgestuurd. QSOs met C65JJ in 2004 zijn dus geldig voor het DXCC.) DXCC: De DX-Score van W4EG. De eerste graadmeter voor de prestatie van een zendamateur was een verbinding maken met alle werelddelen, een onmogelijke prestatie in de begintijd van onze hobby. Het behalen van het WAC certificaat (Worked All Continents) was voorwaar een presatie van de bovenste plank. De volgende graadmeter was die van Clinton B DeSoto, verbindigen maken met zoveel mogelijk DXCC-landen. N.M.Patterson, W4EG, vond het unfair dat in het DeSoto systeem, een QSO met een van de VK districten (Australië), evenveel punten waard was, als een QSO met elk van de acht VK districten. En de Europeanen waren het er niet mee eens dat een QSO met een van de negen W Districten (U.S.A.) evenveel telde als een QSO met elk van de W-districten. (De prefix K behoorde (nog) niet tot de U.S.A.). Daarom produceerde W4EG de volgende regel. "The DX-Score will be computed by taking the number of districts worked in each country, and adding it all up into a grand total". Er waren veel voorstanders en tegenstanders van het W4EG systeem. De tegenstanders hadden een groot argument. Hoe bepaal je het district waarin een amateur zich bevindt? De negen W-Districten waren duidelijk afhankelijk van het cijfer in de prefix. Dat gold ook voor Australië en bv. ook voor Spanje (EA). Maar niet elk land gebruikte een cijfer om het district van het land aan te geven. Dat was in elke geval niet in landen zoals Algerije (FA), Groot Brittanië (G), Argentinië (LU), Paraguay (ZP), Noorwegen (LA) enz.. Ook stonden prefixen zoals W10, VE9 ed. ter discussie. Want deze prefixen waren niet gebonden aan geografie. En de Zuid Afrikaanse prefixen ZS, ZT en ZU moesten als hetzelfde beschouwd worden, enkel de nummers in de Zuid-Afrikaanse prefix gaf een goed beeld van het district. Daarom konden voor Zuid Afrika maar 6 punten geteld worden. En NY1 en NY2 waren abnormale amateur-prefixen welke maar beter gekombineerd konden worden met K5, zodat er slechts 1 punt voor een QSO met de Kanaal-Zone geclaimd kon worden. Het idee van W4EG is nooit in de DXCC-Lijst verwerkt, maar toch is de DeSoto lijst hierdoor beinvloed geworden. Ook in contest-reglementen zien we het idee van W4EG soms terug. Onze eigen PACC contest rekent de districten van sommige Entiteiten als aparte multiplier. Deze multiplier-regel is nog steeds juist voor Entiteiten zoals Australië, Nieuw Zeeland en Japan. De regel gaat echter niet meer op voor USA-Districten. En voor Argentinië is het cijfer nooit een indicatie voor het LU district geweest. (wordt vervolgd) Tot ziens in de pile up, 73, Wino, PA0ABM © Wino, PA0ABM
DX nieuws 2004
Augustus 2004 Aan deze pagina wordt nog gewerkt. C56JJ, Gambiaanse vakantie perikelen. We (PA4JJ en partner) hadden besloten om 1 week naar Gambia te gaan. De set zou mee gaan en de laptop voorzien van de nodige software ook zodat ik daar eenmaal aangekomen lekker mijn gang zou kunnen gaan. Eenmaal aangekomen..... ja maar dat was dus bijna niet doorgegaan. Discussie over ophanging antenne Als je namelijk een zogenaamde pakketreis boekt kun je niet zelf de airline uitkiezen en dus ook niet de vertrektijd. Aangezien wij in Emmen wonen en op de dag van vertrek om 5 uur 's-morgens op Schiphol moesten zijn, moesten wij dus zeker om 3 uur vertrekken. Vrienden van ons zouden ons wegbrengen dus dat was allemaal goed geregeld. Maar even voorbij Zwolle hield de V- snaar van de VW-Transporter het voor gezien en daar stonden we dus op de A28 om 4 uur s'morgens. De Wegenwacht was er snel maar een en ander kon niet worden gerepareerd. Wij werden dus naar het NS station gebracht en moesten dus verder met de trein. Maar ja die gaan dus nog niet zo vroeg. Gelukkig (bleek later) waren en mensen net klaar met het werk op het perron en ik vroeg aan een van hen of hij soms naar Amsterdam moest, je weet tenslotte maar nooit. Nee, hij moest naar Utrecht. Even snel denken. Dan kwam hij dus langs Amersfoort. O.K. Of wij dan met hem mee konden, want zus en zo was er aan de hand. Dat was geen probleem. En dankzij deze man konden wij in Amersfoort de trein naar Schiphol nemen. De boom is een goeie plek Het vliegtuig vertrok om 07.35 en wij stapten om 07.04 op de luchthaven uit de trein. Ik heb nog nooit zo hard met een koffer, een laptop om de nek en een koffertje in de hand waar de FT-100 in zat, gerend. Helaas... de incheck was gesloten d.w.z. de koffers mochten niet meer worden ingecheckt. Nou wat er dan door je heen gaat zal ik U besparen. Maar een vriendelijke dame gaf ons toch 2 blanco instapkaarten en we moesten dan met koffers en al naar de gate (D57) maar er was geen garantie dat we mee konden. Ik kan U verzekeren dat vanaf de incheck balie naar D57 (verder weg kon niet) het normaal zeker 15 minuten lopen is. Maar wij deden er 10 minuten over en hierbij inbegrepen zat dan de paspoort controle en de security check. En dan merk je pas dat de luchtvochtigheid op de luchthaven erg laag is want onze tongen bewogen amper meer en leken wel vastgeplakt. Bij de gate aangekomen stond er iemand van de platformdienst te wachten en ik zag dat hij 2 vingers opstak naar degene die buiten bij het vliegtuig stond. We werden vriendelijk geholpen, onze koffers werden gelabeld en eenmaal gezeten op onze stoelen viel de stress van ons af en konden eindelijk vertrekken. Pfffff........ Mister Ceesay De volgende dag zou ik in Gambia de vergunning krijgen. Ik had een en ander al van te voren via e-mail geregeld. Maar het is Gambia dus er was niets geregeld. Wel kreeg ik een mondelinge toezegging van Sita Ceesay het hoofd van, zeg maar de RDR in Gambia, dat ik mijn gang mocht gaan en de papieren zouden dan wel komen en desnoods werden ze bij het hotel afgeleverd. Nou zo gezegd zo gedaan en ik kon dus naar hartelust mijn gang gaan. Maar al wat er kwam, geen papieren en dus nog maar eens geïnformeerd hoe dat zat. Maar Mr. Ceesay was inmiddels in een vergadering en kon niet gestoord worden. Maar goed dat ik een locale contactpersoon had want bij het schrijven van deze periekelen (alweer terug in Nederland) moet ik ze nog steeds krijgen. Wat valt op als je aan de andere kant van de pile-up zit? Amerikanen noemen bijna altijd hun naam en de staat. Sommige stations vooral in RTTY en PSK, steken hele verhalen af over hun station etc. Sommigen vragen ook naar je naam voor hun log. De propagatie is ook vreemd. Tot een uur of 11 locale tijd (= UTC) gaat het goed en dan zakken de condities in elkaar tot een uur of 4 in de middag. Toch proberen met een loop, wat een constructie Ziet er in elk geval als loop uit Op 80 meter valt er wel wat te horen (behalve de hevige QRN) maar op 160 meter helemaal niets. En ik had nog wel mijn G5RV aangepast zodat ik deze als een T-antenne kon gebruiken. Maar ik kreeg hem niet goed in afstemming en mijn tuner gaat maar tot 80 meter. De loop antenne (zie foto's) voor ontvangst op de lage banden die ik ook had meegenomen deed het wel, maar zonder voorversterker hoor je dan ook (bijna) niets. Let op de constructie. Rechts het vierkante houten blokje waar ik de 4 benen van het raam met parkertjes heb vastgezet. Het houten raamwerk was in 8 stukken verdeeld, want anders paste het niet in de koffer. Ter plekke heb ik toen met plakband de benen weer aan elkaar vast gemaakt. Aan de loop antenne heeft het dus niet gelegen dat het experiment op 160 meter niet door ging. De volgende keer beter zullen we maar zeggen. Het aantal qso's (2350) werd een beetje verdeeld tussen cw, ssb, rtty en psk. De resultaten zijn als volgt: BAND SSB CW RTTY PSK31 Totaal Jan, PA4JJ QRV vanuit Gambia, C56JJ 160 0 0 0 0 0 80 28 10 0 0 39 40 193 0 0 4 197 30 0 12 0 0 12 20 644 50 206 142 1042 17 296 22 23 22 363 15 136 12 233 0 381 12 173 37 73 0 283 10 19 7 8 0 32 Totaal 1489 159 543 168 2350 Wat wel grappig was tijdens het werken op de diverse banden was dat ik stations dacht te werken, maar die naar later bleek dus niet voor mij terugkwamen. Het geval was namelijk dat 3B9C ook nog steeds actief was en wij soms op dezelfde frequentie zaten. En omdat we beiden split werkten en dus niet op onze eigen frequentie luisterden hoorden we dat dus niet. Maar er was een EA-station dat mij er op attendeerde en toen ben ik maar een eindje opgeschoven. (Na veel e-mail correspondentie tussen Jan, PA4JJ, zijn contactpersoon en Mr. Ceesay zijn de geldige papieren toch ontvangen, en naar de ARRL opgestuurd. QSOs met C65JJ in 2004 zijn dus geldig voor het DXCC.) DXCC: De DX-Score van W4EG. De eerste graadmeter voor de prestatie van een zendamateur was een verbinding maken met alle werelddelen, een onmogelijke prestatie in de begintijd van onze hobby. Het behalen van het WAC certificaat (Worked All Continents) was voorwaar een presatie van de bovenste plank. De volgende graadmeter was die van Clinton B DeSoto, verbindigen maken met zoveel mogelijk DXCC-landen. N.M.Patterson, W4EG, vond het unfair dat in het DeSoto systeem, een QSO met een van de VK districten (Australië), evenveel punten waard was, als een QSO met elk van de acht VK districten. En de Europeanen waren het er niet mee eens dat een QSO met een van de negen W Districten (U.S.A.) evenveel telde als een QSO met elk van de W-districten. (De prefix K behoorde (nog) niet tot de U.S.A.). Daarom produceerde W4EG de volgende regel. "The DX-Score will be computed by taking the number of districts worked in each country, and adding it all up into a grand total". Er waren veel voorstanders en tegenstanders van het W4EG systeem. De tegenstanders hadden een groot argument. Hoe bepaal je het district waarin een amateur zich bevindt? De negen W-Districten waren duidelijk afhankelijk van het cijfer in de prefix. Dat gold ook voor Australië en bv. ook voor Spanje (EA). Maar niet elk land gebruikte een cijfer om het district van het land aan te geven. Dat was in elke geval niet in landen zoals Algerije (FA), Groot Brittanië (G), Argentinië (LU), Paraguay (ZP), Noorwegen (LA) enz.. Ook stonden prefixen zoals W10, VE9 ed. ter discussie. Want deze prefixen waren niet gebonden aan geografie. En de Zuid Afrikaanse prefixen ZS, ZT en ZU moesten als hetzelfde beschouwd worden, enkel de nummers in de Zuid-Afrikaanse prefix gaf een goed beeld van het district. Daarom konden voor Zuid Afrika maar 6 punten geteld worden. En NY1 en NY2 waren abnormale amateur-prefixen welke maar beter gekombineerd konden worden met K5, zodat er slechts 1 punt voor een QSO met de Kanaal-Zone geclaimd kon worden. Het idee van W4EG is nooit in de DXCC-Lijst verwerkt, maar toch is de DeSoto lijst hierdoor beinvloed geworden. Ook in contest-reglementen zien we het idee van W4EG soms terug. Onze eigen PACC contest rekent de districten van sommige Entiteiten als aparte multiplier. Deze multiplier-regel is nog steeds juist voor Entiteiten zoals Australië, Nieuw Zeeland en Japan. De regel gaat echter niet meer op voor USA- Districten. En voor Argentinië is het cijfer nooit een indicatie voor het LU district geweest. (wordt vervolgd) Tot ziens in de pile up, 73, Wino, PA0ABM © Wino, PA0ABM
DX nieuws 2003